Wie heeft de weg naar geluk geschreven en waarom?

De naam van de schrijver van het boekje is L. Ron Hubbard. Hij schreef veel boeken, zowel op wetenschappelijk als ontspanningsgebied, zoals bijvoorbeeld filmscenario’s; hij gaf ook een ontelbaar aantal lezingen. Hij is het meest bekend geworden als grondlegger van de toegepaste religieuze filosofie die door hem Scientology werd genoemd, en van de voorloper en nu integrerend onderdeel ervan, de wetenschap over het verstand die door hem Dianetics werd genoemd. 

Meer informatie over L. Ron Hubbard is hier te vinden.

Het boekje “De weg naar geluk” is door hem geschreven als persoonlijk werk. Het maakt geen deel uit van een religieuze leer. Het kan een morele code worden genoemd, maar één die gebaseerd is op gezond verstand. Als zodanig beschrijft het normen en waarden die van alle tijden zijn en die voor alle mensen gelden, ongeacht hun geografische, culturele of maatschappelijke achtergrond. Daarom kan het, als niet-religieuze code, gebruikt en verspreid worden door iedereen, vanuit de overheid of vanuit welke groepering dan ook. 

Iedere cultuur in ieder tijdperk heeft vertrouwd op een morele code om algemene richtlijnen te geven voor een gedrag dat leidt tot sociale harmonie en voortbestaan. Hoewel veel van wat er in deze vroegere morele codes staat misschien niet zo relevant lijkt in onze huidige tijd, waren ze wel relevant in de tijd dat ze geschreven werden. Ze hielpen bij het verzekeren van het voortbestaan van het gezin, de groep en de natie. Zij zorgden voor de middelen waarmee de mensen de basisregels van eerlijkheid en wederzijds vertrouwen in ere hielden. Kort gezegd, de morele code zorgde voor algemeen geldende beginselen waardoor men in vrede, voorspoed en harmonie met elkaar kon leven. 

Echter, bij het begin van de jaren tachtig was, zoals L. Ron Hubbard het stelde, de wereld een ware jungle geworden. De tekenen waren overal te zien. „Geld is alles” was een populair gezegde van die tijd, terwijl men op obscene wijze fortuinen vergaarde door manipulaties en fraude met aandelen. Indien kunst en amusement enige afspiegeling waren, dan hebben de tachtiger jaren het begin gemarkeerd van een werkelijk beangstigend tijdperk van willekeurig geweld. En ook, wie kan vergeten dat de jaren tachtig gekenmerkt werden door geweld in de binnensteden, waar 12 en 13 jaar oude kinderen elkaar vermoordden zonder enig gevoel van spijt. 

Het was met het oog op deze van enige moraal gespeende wereld dat L. Ron Hubbard in 1981 zijn Weg naar Geluk presenteerde. Zijn aanpak was opvallend breed, zowel in historisch als in cultureel opzicht. Zoals alle oude culturen een morele code nodig hadden voor het voortbestaan van hun beschaving, stelde hij, zo heeft ook onze huidige cultuur daar behoefte aan. Want oude waarden werden afgebroken maar niet door nieuwe vervangen, omdat op religie gebaseerde codes uit lang vervlogen tijden een geloof vereisten dat velen niet langer konden opbrengen. Hij kwam eveneens tot de conclusie dat theorieën die stellen dat kinderen vanzelf wel een moraal zouden ontdekken, niet minder onbetrouwbaar waren. Dus schreef hij De weg naar geluk. 

Gelet op de talrijke verschillen in nationaliteit, politieke visie, ras, religieuze overtuiging of welke andere categorie dan ook, moet elk van ons als individu zijn weg door het leven gaan. Die weg, zoals De weg naar geluk ons leert, kan worden verbeterd indien de daarin gegeven grondregels bekend zijn en gevolgd worden.